Παλιότερα (που όλα είχαν γεύση ζωής και όχι τηλεοπτικής εικόνας ) διαβάζαμε βιωματικά κείμενα με έμφαση στην εμπειρία. Τώρα το βάρος δίνεται στην τεχνολογία της εικόνας και στην extreme περιπέτεια , ενώ περίπου σε όλα βλέπουμε ένθετα στις σελίδες την -διόλου διακριτική - προβολή του σπόνσορα. Ότι κυριαρχεί είναι διεθνή πακετάκια δήθεν καθημερινών μοτοσικλετιστών που είναι στημένα (με αρκετή διαφημιστική συμβολή) από την αρχή μέχρι το τέλος. Περιφέρονται από έντυπο σε έντυπο και από χώρα σε χώρα, υποθέτω με μικρά δικαιώματα copyright , αλλά και με ελάχιστο αναγνωστικό ενδιαφέρον. Αυτό που προβάλλουν είναι το "εξωτικό" και το "ακατόρθωτο" που ωστόσο , όπως στήνονται , είναι a priori αυτοακυρωμένα και εκφυλισμένα σε μια ολοφάνερη δηθενιά.
Άλλοτε πάλι οι "επαγγελματικές παρέες " των ειδικών εντύπων στήνουν τα "τέλεια" ομαδικά ταξίδια που πλασάρονται σαν φοβερή ομαδική περιπέτεια. Περιπέτεια, με φορτηγάκια υποστήριξης και επαγγελματίες φωτογράφους να ακολουθούν ? Εντάξει αυτά δεν πολυφαίνονται...
Στα περιοδικά , δεν υπάρχουν πια οδοιπορικά μοτοσυκλέτας . Να φτιάξουμε τα δικά μας στο Internet. Να τα διαβάσουμε , να μοιραστούμε την αληθινή εμπειρία , αλλά πριν από όλα , να ταξιδέψουμε με 2 τροχούς. Με πρόσθετο κέρδος την ευκαιρία να γνωριστούμε
ΑΣΕ ΤΗΝ ΜΟΤΟΣΥΚΛΕΤΤΑ ,ΚΑΙ ΣΥΝΕΧΙΣΕ ΤΙΣ ΑΣΤΙΚΕΣ ΠΕΖΟΠΟΡΙΕΣ !
ΑπάντησηΔιαγραφή